Majda Mano - writer!

Ne fakt asnjehere skam provuar te shkruaj per dashurine...mbase sepse eshte bere aq objekt i gjere trajtimi!

Ne te tilla raste e arsyetoj, i trembem ose renies ne te njejtat perzgjatje, ose gjenise te te gjeturit te ca pershkrimesh mrekullisht te thjeshta; qe po me te njejten thjeshtesi te bejne te mendosh se po kupton per te paren here; nje nga perzgjatjet te me te  vjetri subjekt qe behesh me dije sikur per te paren here..

Ndaj me sherbeu kjo goxha paranteze per te thene se s'jam e zonja gjate te ndalem te bej dot nje shkrim befasues!
Frymezimin e morra nga...as vete se di...di  ama qe per me te vjetren ndjesi  te bukur ne bote, sqenka  vertet fare e thjeshte te hidhke llafe...
Shkurt miq, kjo eshte nje nga ato tema qe une kam frike dhe s'guxoj te flas, jo per mungese dije sigurisht, por mbase per 'mungese jo mungese' ndjeshmerie...
Fola dhe s'thashe asgje deri tani...e di!
Mire sikur ta provoj...
Reflektoja dje, kur shikoja "the end-et" e librave se time bije, "dhe ata jetuan te lumtur deri ne fund te diteve t tyre".
Fraze mashtruese, jo?!


Qe te vegjel na mesojne te besojme se cdo gje e bukur perfundon domosdoshmerisht bukur dhe perfundimi ndjesor qe na vuloset. 
Behuni te ndjeshem, dritherohuni; aq here qe funde te tilla s'marrin jete... Genjeshtra te medha!
Keshtu na kane nuancuar idene se ne jete duhet te qajme per perfundime qe s'marrin pritshmerine e imagjinuar...,ja kaq me frymezoi mua. 
Me frymezoi per te thene se sikur nje copez reflektimi do e kthenim tek te pranuarit e realiteteve ashtu sic vijne... jo vetem do te na bente ti perjetonim me pak me pak "patetizem shemtaraq".


Perfundimin e gjerash te bukura, por do te na ambientonte me rendesine e bukurise te po aq te madhe, sa c'mund te sjelli edhe pranimi ne heshtje i idese te te menduarit; se jeta jo gjithnje kur servir funde te trishta, eshte domosdoshmerisht e dhimshme! 
Mund te jete po aq edhe magjike...po aq edhe reale, per te mjaftuar e thene se realet jane gjithnje me te bukurat gjera. 
Sado me te trishta qofshin!

",,,dhe ata vazhduan te jetonin 'ashtu sic ju erdhi'... lumturine apo trishtimin e asaj qe dynjaja ju kish mesuar te kuptonin aq rendom!


'Fabula reale ne jete; e shtjelluar ne kohera reale...jo moderne. Jam demode une...por e quaj te tille thjesht per te qene korrekte me realitetin ku jetojme... mire a i keq pastaj... Mjaft!...s'na pushoi goja se e etiketuari, le t'ia leme ardhshmerise te perfundimeve; t'iu futen te tillash konkluzionesh.
.... dhe pranuan me dinjitet, te mos benin qarramanet, as frikacaket, por thjesht te arsyetuarit "jeta mund te vazhdoje te jete e bukur edhe duke bere paqe me gjetjen e bukurise ndjesore edhe te te tilla 'the end-e'.........

Kryeqyteti une....La nostra Capitale...Our Capital City....

 

Projekti "Sheshi Skenderbeu"  - Tirana

Il progetto "Piazza Skenderbeg- Tirana

The project "Square Skenderbeg" - Tirana

 

Tower - Tirana

Majda Mano- writer

Si ben ti PA mua?

 

Si bej une pa ty???

E ku ta di? ...dmth e di por pse duhet ta mendoj; ose me  mire e mendoj por pse duhet tia shqiptoj vetes? 

Nese rri dhe coj ne mend keto, me mire qe bej dhe pa ty...

Ti  ma mbush koken, me pyetje, ti  me trishton kur te shoh  qe as vete s'di ku je, ti je nje i coroditur...Boll jam e coroditur e cte te dua te bej  me ty? ...apo qe te coroditem me keq?

Ti je nje i pandreqshem qe  kam frike do me c'ndreqje dhe mua; je nje i semure qe shtyn ilacet; je nje pamjaftueshmerisht i pakenaqur. 

C'te te dua? 

Te shtosh pakenaqesite e mia...

Je nje mendjemadh i lodhshem qe mburret  me fasadat e vockla te shtirura dhe... pastaj shitet ne nje treg cirku,me protagoniste qe kujtojne se me bejne per te qeshur, kur pervecse ate s'me imponojne. 

Ti mund te ndryshosh  neser, sigurisht edhe kete e di. Por ciles sigurie duhet ti vihem perballe per kete?!

Jane  pyetje qe mos kujto me duket vetja e shkathet  teksa i formuloj. Aspak! Me duket  mjerane ndoshta...dhe  kjo eshte  jo pak e dhimshme, per me  teper kur te gjitha tingellojne te formuluara retorikisht, atehere qe eshte gjithcka pervec kesaj  qe me shkon ne  mendje teksa i shkruaj,,,,

Sa pafundesisht  do te doja te me  ktheheshe (por jo me indinjate). Kete jo thjesht.... thjeshtesisht, qetesisht; te me thoje qe gabohem...kaq! 

Nuk  kam nevoje per argumenta, ato me lodhin, i kam te degjuara, kerkoj  vetem nje mimike qe une do e pershendes  sic pershendetet nje i panjohur,,,nje i panjohur i njohur, ne rastin tim??

Me kuptove?

Jo???

E dija...me mire keshtu!

Ti  vetem  ndrysho  dhe  une jam  gati  te  behem ure! Jam  gati  te mos bej me as pyetje, ,jam gati  edhe heret e para te sapondryshimit te bej sikur nuk shikoj.

Si?? Po e kuptova...po sigurisht  qe do te te rri prane...kush te tha te kunderten??

Keshtu  t'u  duk gabim  tu  duk....

Keshtu e thashe ?

Kush  une?

T'u degjua  gabim atehere?

S'mbaj  mend asgje, cfare thashe?

Si? 

Ti po qesh...te pelqen me shume  keshtu...hahahahaha po e dija edhe une  prandaj me erdhi kaq spontane te te genjeja...

Me  genje  dhe ti  ndonjehere! Vetem  genjeshter kunder ndryshimit mos qofte!

Si?

Po  me pyet  prape tani? ...hahaha po e di  cfare do te  degjosh c'kujtove; atehere  une do  perpiqem te ta them  edhe me  bukur  nga ajo qe doje te degjoje: "UNE NUK BEJ DOT PA TY"...jo  "une nuk bej DOT pa ty!"

E kuptove ndryshimin, une po kafshoj veten perdite ne berjen time per te te bere ty,,,

Une duhet te jem "me e bukur", qe te meritoj  te behem pjese e ndryshimit tend te bukur...nuk e dije?

Sigurisht qe s'je i bukur, sta kisha thene? Por pa mungesen e asaj bukurise tende une ndihem aq cuditerisht e manget...

Degjoj  perdite "mungese bukurite" e tua; ta dish sa brengosem, ta dish sa inat te marr...ta dije sa "budallaqe e pandreqshme" i  them vetes ne heshtje?....dhe  sme pelqen  fare (urrej ti  them vetes budallaqe, me duket  kulmi i  fundit!). Por ja qe edhe  kete e bej.

Si  te dukem  shpirtmadhe, tolerante e sakrifices??? hahahahahahhahaha kam  qeshur me te madhe!

Nuk  jam  asnjera  nga keto  dhe  as qe dua ta kerkoj  ne c'liber rri prehet teoria e shemtuar per te bere viktimen e shtirur! Une  nuk  jam  e shtirur e ca me pak viktime...Une jam nje pandreqshmerisht e pandreqshme.

...mbase, po ja si ty! 

E kuptove  tani  pse nuk  bej  dot  pa simbiozen  me ty? 

Ishte kaq e thjeshte... Ah  vetem duhet te bejme nje pakt perpara: une dua te  ndryshoj  nga te  qenit "pandreqshmerisht e pandreqshme" ;ndaj  me  duhesh ti....dhe  indirekt ti  mua. Sepse  ti  me jep  ate  force qe perfeksioni gjetke ma ndan  ne mijera copeza...

Me prit  atehere. Une te premtoj se do te vij...sepse dua ti  mesojme njeri tjetrit  sesi  edhe me pak jo te mire, mund te bashkejetojme shume mire bashke...

LETER  e hapur drejtuar asaj qe ka gjithcka pa te cilat une s'mund te bej  pa..........SHQIPERISE! Kujt kujtuat tjeter?

Contemporary art Pechino

ASHES TO ASHES, DUST TO DAST............

Pergatitur nga gazetaria Claudia Brisotto per ekspoziten ‘Art inChIna’ te artistes Tatsuo Miyajima ne Ullens Center me rastin e manifestimit "Contemporary Art" ne Pekin. 
‘Ashes to Ashes, Dust to Dust’, artisja japoneze per here te pare debuton ne Kine… 


http://www.artribune.com/category/television


Nel servizio di Claudia Brisotto per ‘Art inChIna’ la mostra di Tatsuo Miyajima all’Ullens Center for Contemporary Art di Pechino. 
‘Ashes to Ashes, Dust to Dust’ è la prima personale in Cina dell’artista giapponese…