Featured Artist | Jonathan Grimbert-Barré

**Creative Corner

Open Invitation | 9th Regional Restoration Camp in Gjirokastër

CALL FOR APPLICATIONS - 9th Regional Restoration Camp in Gjirokastra

The call for applications is open for the next CHwB Regional Restoration Camp, which will take place in Gjirokastra, Albania from:

September 1 - 15, 2012 

Apply soon!

The DEADLINE is July 26!

You can read the personal experience one of our Guest Writers had on the 8th Regional Restoration Camp in Gjirokastra. (for full article click here)

During a two week period this summer, 50 students and young professionals from around the Balkans will gather in one of the most astonishing UNESCO protected cultural sites in the region, the World Heritage City of Gjirokastra, Albania, to participate in what has become a prominent activity in this field for Southeastern Europe. The 9th Regional Restoration Camp will start on September 1 and will continue until September 15, 2012.

For the 14 days of the camp, you and the other participants will follow a rigorous but very fulfilling schedule, which combines theory – through lectures and presentations – with exercises and actual restoration work on world heritage monuments in the historical center of Gjirokastra. You will be working on a Hamam, a traditional Turkish bathhouse from the 17th century and also with other inhabited monuments, directly helping the residents of Gjirokastra with the repair and conservation of their valuable houses. Through discussions raised with the monument owners, we will share knowledge about basic repair techniques, which will give owners the incentive to perform regular upkeep within their own capacities.

For those of you interested in developing your artistic talents, an optional drawing class with several sessions will run parallel to the camp and its activities. For the second camp in a row, we will also offer the topic of archaeological site interpretation and spatial analysis, which will be conducted at the archaeological site of Antigonea, 14km east of Gjirokastra. In addition, you will be invited to participate in study visits to the city’s medieval castle, historic churches outside Gjirokastra and the Archeological and Natural World Heritage Site of Butrint, along Albania’s Ionian coast.

Our camp will answer both theoretical questions related to restoration and conservation techniques and technical questions such as:

• How do you analyze stone walls in order to propose the best restoration interventions for cracks and deformations?• How do you recognize and work with different types of wood?• How do all of these traditional materials interact with one another?

The 9th restoration camp is going to be implemented as part of a wider regional project titled “Western Balkans - From historical integration to contemporary active participation”. This project is funded by the EU and was approved under the EU program entitled “Preparatory actions for preserving and restoring cultural heritage in conflict areas in the Western Balkans for the year 2010”. The main objective is to use cultural heritage as a platform for professionals, both men and women, to meet and create conditions for reconciliation as a prerequisite for peace and democracy with respect to human rights, as well as to stimulate local economic growth by developing cultural heritage into an income-generating activity.

Download a copy of the invitation and application!If you have any questions about the application, feel free to email Adisa Dzino at adisa.dzino(at)chwb.org .

Workshop Europian | Planifikimi urban i trashëgimisë dhe peizazhi: Shembulli i Beratit (Shqipëri)

Bashkia e Beratit 

në bashkëpunim me 

Shoqatën Franceze të Qyteteve të Historisë dhe Artit 

organizojnë në datat 4-5 Qershor 2012 në Berat:

Workshopin Europian:

“Planifikimi urban i trashëgimisë dhe peizazhi: Shembulli i Beratit (Shqipëri)”

Në Workshop pritet të marrin pjesë përfaqësues nga shumë qytete të historisë dhe artit në Europë dhe ekspertë Europianë të fushës së planifikimit urban dhe trashëgimisë kulturore, të cilët do të ndajnë me pjesëmarrësit eksperienca të lidhura me zhvillimet urbane në Sitet Historike dhe të Artit. Ky event do të shoqërohet edhe me një takim të Kryetarëve të Bashkive të Qyteteve Historike të Shqipërisë , ku do të diskutohet rreth krijimit të Shoqatës së Qyteteve Historike të Shqipërisë dhe me nje tur studimor në Sitet Historike dhe Kulturore të Qytetit të Beratit.

Këtu do të gjeni Formularin e Pjesëmarrjes dhe Draft Axhendën e Workshop-it. 

Ju lutemi të plotësoni Formularin e Pjesëmarrjes dhe t’a dërgoni në këtë adrese e-maili brenda datës 

25 Maj 2012: bashkiaberat@yahoo.com

Për cdo pyetje apo sqarim mund të na kontaktoni në këtë adresë e-maili: bashkiaberat@yahoo.com

via Bashkia Berat

18 April | International Day for Monuments and Sites dedicated to World Heritage

Sot ne18 prill festohet Dita Nderkombetare e Monumenteve dhe Vendbanimeve Historike. E deklaruar si e tille nga UNESCO ne nentor te 1983 dhe me iniciativen e pare te marre ne 18 prill 1982, kjo dite është shndërruar në një traditë të përvitshme organizimi aktivitetesh të ndryshme kulturore për njohjen e monumenteve dhe vendbanimeve kulturore, dhe luan një rol të rëndësishëm në sensibilizimin për rrezikun e trashëgimisë kulturore.

Sipas MTKRS-së, edhe në Shqipëri organizohet hyrja falas në monumente dhe zhvillohen aktivitete të ndryshme lidhur me vlerat, rëndësinë si edhe rreziqet që i kanosen monumenteve të kulturës, më së shumti per femijet dhe te rinjte, të cilëve jo vetem do t'u ngelen këto vlera të trashëgimisë kulturore, por duhet edhe t’i mbrojnë ato.

Ja disa foto nga Berati: Gjendja e monumenteve ne qytet dhe puna qe po behet per rinovimin dhe kujdesjen e tyre.

photos diagstudio

photos diagstudio

photos diagstudio

photos diagstudio

photos diagstudio

Every year on 18 April, ICOMOS celebrates the “International Day for Monuments and Sites”, whose establishment was approved by the 22nd UNESCO General Conference in 1983. The theme for 2012 is World Heritage in celebration of the 40th anniversary of the World Heritage Convention.

The aim of the International Day for Monuments and Sites is to encourage local communities and individuals throughout the world to consider the importance of cultural heritage to their lives, identities and communities, and to promote awareness of its diversity and vulnerability and the efforts required to protect and conserve it.
18 April is celebrated all over the world. Events include scientific conferences and symposia, exhibitions, photography competitions, excursions, press conferences, the awarding of prizes, releasing press releases, publishing magazine articles and projecting films, among others.
(via Icomos)

Trashegimia Kulturore Shpirterore | Shqiperi-Kosove

Javen e kaluar Zeri.info publikoi nje artikull mbi veprat kulturore historike ne Shqiperi dhe Kosove - vlera e tyre dhe percjellja tek gjeneratat e reja. 
Diskutimet mbi kete pronesi kulturore kane qene te shumta ne vitet e fundit, por pa asnje rezultat konkret. Akoma nuk ka nje disipline kulturore te vete njerezve apo dhe masa ligjore qe ruajne dhe avancojne edukimin qytetar mbi vlerat e kryeveprave te tilla, si isopolifonia popullore. 


Disa muaj me pare BBC dha nje program mbi isopolifonine e jugut, te cilin mund ta ndiqni ketu:
Pjesa e Pare, Pjesa e Dyte.  

Artikuj te tjere ne kete blog mbi trashegimine kulturore dhe cfare po behet me te, mund ti gjeni:
ketu, ketu, ketu.


artikulli i meposhtem eshte marre nga Zeri.info

Kryeveprat shpirtërore në mëshirë të askujt

nga Saranda Rama | 28-03-2012 11:41 CET

Po vazhdon punimet Konferenca rajonale për trashëgimi kulturore jomateriale “Ndërlidhjet”, “Roli i dialogut ndërkulturor dhe qasja mbi mbrojtjen dhe përcjelljen e trashëgimisë kulturore të paluajtshme te gjeneratat e reja”.
Vasil Tole, ekspert i trashëgimisë kulturore shpirtërore nga Shqipëria, duke prezantuar rëndësinë e isopolifonisë popullore shqiptare ka thënë se isopolifonia si kulturë jetësore dhe muzikore ka në thelb të kënduarit së bashku, pra në grup, që sipas tij është një tregues i fuqishëm i jetës në bashkësinë njërëzore.
“Këtë nivel të lartë të këtyre bashkësive, të cilat përveç se jetojnë së bashku qajnë e këndojnë në grup me ansamble, si kori me karakter muzikor dhe vokalistik e kanë vënë re edhe autorët antikë, ku shpreheshin për banorët e Ilirisë dhe Epirit ndër ta, kaonët molosët etj, se ata i nderojnë shumë perënditë, se janë të drejtë dhe mikpritës, se e duan jetën shoqërore dhe se janë të dhënë pas një jete shumë të hishme. Antropologët kanë nxjerrë në pah gjithashtu se një disiplinim i tillë demokratik njerëzor e moral i familjes dhe i popullsisë shpjegon se përse demokracia aso kohe arriti kulmin edhe për arsye se Shqipëria e sotme ishte zgjedhur si një vend i parapëlqyer për jetën njerëzore që prej kohës së vendbanimeve neolitike e deri më sot”, ka thënë Tole.
Sipas tij, ashtu siç kultura dhe tragjedia antike greke lindi prej epikës dhe ritualit, ashtu edhe isopolifonia nuk është gjë tjetër pos se formë artistike e tragjedisë njerëzore e gdhendur në muzikë prej dhimbjes së masës së familjarëve të mbledhur në vajtim.
“Pikërisht këtu vërejmë funksionin e familjes si një ansambël demokratik dhe të korit muzikor isopolifonik që kërcen dhe vajton si një familje muzikore, në këtë vështrim isopolifonia vajtuese është tragjedia muzikore që çliron dhimbjen përmes këndimit vajtimor, mu në mes të popullit ajo që formëzon zërat e larmishëm në muzikalitet dhe atë polifonik në horizontalitet, duke filluar prej pedalit të njëtrajtshëm të isos, që në një lloj kuptimi lëshon ngjyrat e jetës, duke filluar nga e zeza e vdekjes. Isopolifonia është një dramë me një akt me tri personazhe kryesore, marrësi, prerësi dhe kthyesi, të mbështetur nga kori sinonim i popullit që nuk vdes kurrë”, tregon Tole në prezantimin e tij.
Ndër masat kryesore që sipas Toles duhet vënë për ruajtjen e trashëgimisë shpirtërore është masa ligjore. Ai ka këshilluar edhe kolegët e tij kosovarë që në kuadër të ligjit për trashëgiminë kulturore (objektet) të futet edhe trashëgimia shpirtërore.
“Inkurajoj kolegët kosovarë që me gjithë përpjekjet që po bëjnë për mbrojtjen e trashëgimisë kulturore, duhet të avancojnë krahas listës së trashëgimisë materiale të monumenteve, të shpallin brenda ligjit edhe listën e kryeveprave shpritërore, sepse vetëm në këtë mënyrë do të munden që të jetë i njëjti kujdes edhe për trashëgiminë shpirtërore. Shqipëria e ka bërë këtë në 2010-ën, kuptohet që nuk është bërë shpejt, por u desh kohë që të emancipoheshin strukturat përkatëse”, ka thënë ndër të tjera Tole.
Isopolifonia popullore shqiptare është pjesë përbërëse e listës së UNESCO-s nga data 25 nëntor 2005. 

Liqeni i Pogradecit se shpejti ne listen e UNESCOs?

Liqeni i Pogradecit do të shpallet pasuri botërore e mbrojtur nga UNESCO-ja. Një delegacion nga kjo organizatë do të mbërrijë këtë javë në këtë qytet, ndërsa mediat shqiptare duke u mbështetur në burime zyrtare, kanë bërë të ditur agjendën e vizitës. Ata do të merren me përgatitjen e dokumentacionit dhe kriteret për aplikimin e pjesës së Liqenit të Ohrit që i takon Shqipërisë, për t'u bërë pjesë e projektit të UNESCO-s, ashtu si dhe pjesën tjetër të liqenit që i takon Maqedonisë, kanë shkruar ato. 
Pjesa maqedonase e Liqenit të Ohrit qe shpallur trashëgimi botërore që nga UNESCO-ja që në vitin 1982. Shqipëria kishte humbur mundësinë në atë vit që ta fusë nën mbrojtje edhe pjesën e vet të liqenit, pasi udhëheqja e atëhershme komuniste kishte refuzuar kërkesën e UNESCO-s. 
“Delegacionit të UNESCO-s në vitin 1982 i ngeli projekti në dorë, madje ishte planifikuar që përveç liqenit UNESCO-ja të merrte në mbrojtje edhe Parkun e Drilonit dhe burimet e Drinit. U deshën plot 30 vjet që UNESCO-ja të vijë përsëri në Pogradec dhe të miratojë edhe pjesën shqiptare të liqenit "Trashëgimi botërore që ruhet prej saj”, kanë shkruar mediat në Shqipëri.
Në bazë të projektit, UNESCO-ja do të angazhohet për rregullimin e sistemit të kolektorit përgjatë gjithë vijës liqenore në të dyja anët e kufirit, bashkë me shfrytëzimin turistik të liqenit, që sjell edhe leverdi materiale, por do të mbrohet nga dëmtimet dhe deformimet pranë lokaleve që kanë betonuar bregun. Vetëm pjesa shqiptare ka nga fshati Lin deri në Tushemisht 4,8 kilometra breg të betonuar.
Dashamir Kurti, që merret me monitorimin e ujërave të liqenit në laboratorin në Pogradec, ka thënë se kjo është një ngjarje e madhe, që kjo ide e kamotshme të bëhet realitet. 
“Është shumë e rëndësishme që ajo që propozohet nga UNESCO-ja, që të bëhet zgjerimi dhe mbrojtja e tërësishme e Liqenit të Ohrit, jo vetëm në pjesën maqedonase por edhe në atë shqiptare, është mirëpritur nga pala shqiptare dhe na obligon që të ndërmarrim të gjitha aktivitetet e duhura për të garantuar mbrojtje maksimale të Liqenit të Ohrit, si trashëgimi natyrore dhe kulturore me vlera të mëdha”, ka thënë ai. 

*via Koha.net

Trafiku i Objekteve te Trashegimise Kulturore

Auron Tare: Denoncimet e trafikut janë mbuluar nga pluhuri në MTKRS  (25-11-2011, marre nga Gazeta Shqip)
Reagimi

Ish-drejtori i Parkut Arkeologjik të Butrintit, Auron Tare reagon për çështjen e trafikimit të objekteve të trashëgimisë kulturore. Sipas tij, problemi është shumë më madhor dhe institucionet shtetërore janë neglizhente. Sipas tij, mes përgjegjësve ka edhe punonjës të fushës, denoncimi ndaj të cilëve gjendet në MTKRS që në 2004-n.

QKIPK-ja ka dhënë shifra të humbjeve të objekteve, rreth 2200 në total. Përfaqësuesi i UNESCO-s e vuri theksin te Parqet Arkeologjike, veçanërisht Apolonia e Butrinti. Sa të ekspozuara kanë qenë realisht ndaj trafikimit të veprave?

Unë mendoj se shifrat zyrtare të humbjes dhe trafikimit të objekteve arkeologjike në Shqipëri të paraqitura nga MTKRS-ja nuk janë reale. Sigurisht që ata i referohen objekteve që kanë pasur në inventar, por të gjithë specialistët që kuptojnë ndopak nga punët e trashëgimisë kulturore, e dinë mirë se trafikimi i objekteve arkeologjike ka vite që lulëzon përtej shifrave zyrtare. Lulëzon, me gjithë nismat dhe konferencat që organizon MTKRS-ja, të cilat nuk janë gjë tjetër veçse rutinë burokratike. Shqipëria ka një kuadër ligjor të mirë për të parandaluar këtë fenomen, por ashtu si në të gjitha fushat e tjera të jetës, ky kuadër ligjor nuk gjen asnjë zbatim konkret. Duhet thënë se edhe vende më të zhvilluara se ne kanë probleme në këtë fushë, por atje shikohet një përpjekje reale në parandalimin apo dënimin e personave që janë të përfshirë në këtë trafik. Te ne ka vetëm fjalë të bukura për të organizuar konferencën e radhës apo për të shkuar në konferencën e radhës. Asgjë më shumë. Për sa i përket ekspozimit ndaj vjedhjeve të këtyre objekteve, unë mendoj se të gjitha zonat arkeologjike janë të pambrojtura realisht ndaj këtij kërcënimi. Në të gjitha zonat tona arkeologjike mund të shkosh të gërmosh, të nxjerrësh objekte arkeologjike pa të shqetësuar njeri, në mos të ndihmojnë kundrejt ndonjë pagese. Mungon totalisht serioziteti në luftën kundër këtij fenomeni. Po ju jap një shembull. Shikoni mënyrën si ruhen muzetë apo qendrat arkeologjike. Ka vite që ruajtja e tyre bëhet me tender. Sigurisht, ajo firmë që ofron më pak për punën dhe më shumë për zyrtarët e Ministrisë. Këta roje/rojtarë janë të papërgatitur për asnjë gjë që ka lidhje me trashëgiminë, janë thjesht nevojtarë për një copë rrogë të vogël. Imagjinoni një roje me 150 mijë lekë të vjetra në muaj që ruan një muze ku ka brenda objekte me vlerë shumë të madhe. E dyta, këtyre rojeve ju mungon trajnimi më minimal, nuk kanë mjete komunikimi, nuk kanë mjete vrojtimi apo makina për të shkuar diku në një zonë të parkut arkeologjik për të ndaluar një gërmim. Gjendja reale është kaq skandaloze sa nuk ka fjalë ta përshkruash. Mjafton që çdo lexues i interesuar për këtë temë të shkojë në një qendër arkeologjike për të parë me sytë e tij degradimin total të ruajtjes së tyre.

Ju keni qenë drejtor i Parkut Arkeologjik të Butrintit. Në shifrat e humbura raportohen 11 objekte të vjedhura nga muzeu arkeologjik, mes të cilave 8 të kthyera. Është kjo shifra reale?

Dua të them që në krye të përgjigjes sime se unë jam krenar që Butrinti është i vetmi vend në Shqipëri, por edhe në rajon, i cili ka provuar konkretisht me fakte, pa fjale e pa konferenca, pa zyrtarë të kollarisur nëpër podiume që nëse lufton për të drejtën e trashëgimisë kulturore të vendit tënd, do të fitosh.
Në 5 vite, 2000-2005, u bë e mundur që të zbulohej busti i Livias në Nju Jork dhe të sillej prej andej pa asnjë shpërblim. (Unë akoma edhe sot e ruaj biletën e avionit që kam paguar vetë si dëshmi e indiferencës shtetërore për çështjet e trashëgimisë). U rikthyen nga Greqia tre buste të tjera, si dhe u vendos në rrugë të mbarë procedura për rikthimin e shtatoreve të Artemisës dhe të Apollos. Të mos harrojmë këtu edhe kontributin e madh të Igli Tares dhe Lorik Canajt në rikthimin e Kokës së Asklepit, ngjarje kjo që në traditën më të mirë shqiptare u sabotua me qëllim nga ministri i mbërtheckave dhe ish-ministri i Jashtëm Basha për të ndaluar që këta dy futbollistë t’ia jepnin këtë dhuratë vendit të tyre nëpërmjet Presidentit të Republikës. Por asnjë prej tyre nuk patën as kurajën dhe as zellin që të ndiqnin në mënyrë ligjore Shtëpinë e Ankandit Christi në Londër, e cila shiti Kokën e Asklepit qartësisht të vjedhur nga Butrinti. Askush nuk u mor me këtë fakt edhe pas kërkesës sime publike për një shembull konkret ndaj Christit në Londër për të treguar që shteti shqiptar është i angazhuar konkretisht në luftën kundër trafikimit. Ky ishte rasti më i mirë për të zbuluar zinxhirin e trafikantëve, të cilët sigurisht fillojnë nga Shqipëria dhe konkretisht nga njerëzit e lidhur me arkeologjinë.

Nga eksperienca personale, cilat do të ishin masat më të përshtatshme për parandalimin e fenomenit?

Shumë e thjeshtë, dënimi penal dhe moral i njerëzve që janë të implikuar në këtë trafik. Në arkivën e MTKRS-së ka dokumente të protokolluara që në vitin 2004 ku janë denoncuar me emër njerëz edhe nga Instituti i Arkeologjisë të përfshirë në këtë trafik. Jam i sigurt që këtyre dokumenteve i ka hipur pluhuri një pëllëmbë. Jam i sigurt që drejtori aktual i trashëgimisë as që i ka hapur ndonjëherë këto dokumente për të parë nëse janë të vërteta apo jo. Ky zyrtar, por edhe të tjerët që janë në atë ministri, nuk kanë bërë asgjë për të dënuar njerëzit që jo vetëm trafikojnë objekte arkeologjike, por që prishin site të tëra arkeologjike dhe kulturore. Shikoni shembullin më qesharak të këtyre zyrtarëve që akoma edhe sot që po flasim i kanë lënë objektet arkeologjike të gjetura në disa zona, në ruajtje të lokaleve aty pranë. A ka shembull më të mirë të paaftësisë dhe të rrezikshmërisë shtetërore të këtyre nëpunësve të shtetit se ky fakt? Shembujt e shkatërrimeve janë të shumtë, të dënuarit asnjë. Atëherë si mund të parandalohet ky fenomen? Me konferenca?

Lorenc Bejko: Situata alarmante, sitet arkeologjike vidhen në masë (25-11-2011, marre nga Gazeta Shqip)

Sipas arkeologut, shifrat zyrtare janë vetëm një pjesë e vogël e  objekteve të trafikuara. Vëzhgimi në terren ka treguar se sitet  arkeologjike dhunohen në të gjithë Shqipërinë me makineri të rënda apo  me mjete të sofistikuara?

“Trafikimi i objekteve të trashëgimisë ka përmasa alarmante. Shifrat zyrtare janë vetëm një pjesë e vogël e vjedhjeve që kanë ndodhur në të vërtetë”. Kështu pohon Lorenc Bejko, arkeolog dhe ish-drejtor i Institutit të Monumenteve të Kulturës. Sipas tij, sitet arkeologjike po dëmtohen përditë e më shumë nga ekspeditat klandestine, të cilat me raste bëjnë kërkime edhe me mjete të sofistikuara. Sipas tij, problemi më i madh qëndron se në Shqipëri nuk ekziston asnjë gjurmë e objekteve të vjedhura, ndërsa shteti është i paaftë t’i gjurmojë në tregun ndërkombëtar.

Gjatë konferencës për trafikimin e objekteve të trashëgimisë ju u ndalët veçanërisht në Parqet Arkeologjike. Është më e rënduar situata nga sa paraqitet?

Unë u ndala te përmasat alarmante që ka marrë dëmtimi në sitet arkeologjike dhe si rrjedhojë, trafikimi i objekteve të trashëgimisë që nuk kanë asnjë gjurmë në databasën kombëtare, por as në atë të institucioneve të specializuara siç duhet të jetë Instituti i Arkeologjisë, drejtoritë rajonale, Universiteti i Tiranës apo edhe grupet e tjera kërkimore-shkencore. Unë prezantova një analizë që e fillon logjikën nga krahu i kundërt, d.m.th, nga gjurmët që dëmtimi i siteve arkeologjike lë në terren. Duke vizituar sitet arkeologjike (mbi 200 të survejuara në 7-8 vitet e fundit), më rezulton se të paktën 85% e tyre janë në situatë alarmante: ka gjurmë të dëmtimeve të pjesshme, të plota, të theksuara që janë rezultat i gërmimeve klandestine. Për më tepër, ne nuk kemi asnjë informacion për përmasat e këtij trafiku, për numrin e objekteve që zhvendosen, ndonëse kemi disa indikacione. Në konferencë u tha se policia e shtetit ka arritur të ketë rezultat në 3-4 raste, por ne nuk e dimë nëse këto hetime kanë shkuar deri në fund dhe procesi gjyqësor ka përfunduar në favor të shtetit apo njerëzit janë liruar. Fatkeqësisht, hallka të ndryshme të shtetit nuk e kanë çuar deri në fund problemin. Unë u përpoqa të nënvizoj faktin që sot ndodhemi përballë një agresioni shumë të madh të siteve arkeologjike dhe shumë të sofistikuar. Shihet përdorimi i të gjitha teknikave bashkëkohore për hulumtimin e tyre: metoda gjeofizike, metal-kërkues dhe makineri të rënda. Kjo është e patolerueshme.

Specifikisht, ku janë vënë re këto dëmtime?

Në të gjithë territorin e Shqipërisë. Një nga synimet e ndërhyrjes sime ishte mundësia e bërjes së një harte të siteve të dëmtuara në Shqipëri. Nuk ngelet zonë që nuk preket nga ky dëmtimit që nga zona e Shtoit, e Drishtit, deri në pellgun e Korçës, Kolonjës, nekropolin e Apolonisë, në Finiq, luginën e Shkumbinit, përgjatë rrugës ‘Egnatia’. Në disa raste duket krijimi i disa qendrave të rishpërndarjes së objekteve të trashëgimisë kulturore. Disa nga të pranishmit në konferencë përmendën tregun e Krujës apo objekte që qarkullojnë nën dorë, duke krijuar një treg informal. Bie në sy fakti që iniciativa të institucioneve të veçanta për të përmirësuar gjendjen ka, por nuk ka bashkëveprim. Jemi shumë larg vendosjes e një kontrolli mbi territoret. Është e patolerueshme që makineri të rënda të hyjnë në site arkeologjike në mes të ditës, në sytë e të gjithë komunitetit dhe të mos ndodhë asnjë gjë. Shumë drejtues komunash janë penalizuar për lejimin e mbjelljes së lëndëve narkotike në territoret e tyre, por asnjë nuk është penalizuar për dëmtimin e trashëgimisë kulturore në të njëjtin territor. Shteti shqiptar ka ratifikuar disa konventa për luftën kundër trafikimit të objekteve të trashëgimisë kulturore, siç është ajo e vitit 1970, por Ministria e Turizmit, Kulturës, Rinisë dhe Sporteve është ende larg plotësimit të detyrimeve që përcakton konventa. P.sh., drejtoritë rajonale janë krejt të paafta si në burimet njerëzore, si në ato financiare për të kryer funksionet e tyre, Qendra e Inventarizimit të Pasurisë Kulturore është ende shumë larg plotësimit të objektivave për dixhitalizimin dhe katalogimin e objekteve. Ka shumë institucione që ende nuk kanë kryer detyrimin ligjor deri më sot. Ne nuk kemi aftësinë për të studiuar tregun e trashëgimisë kulturore në Shqipëri, por veçanërisht në botë si dhe korridoret e lëvizjes së pasurisë kulturore. Vetëm duke i studiuar dhe duke qenë në një hap para trafikuesve të veprave të artit mund të marrim masa parandaluese. Në rastin e humbjes së objekteve është shumë e vështirë të kthehet në bazë. Interpoli u përpoq të vinte kambanat e alarmit, duke thënë se nuk marrin informacion aq sa duhet nga institucionet e shtetit. Në databazën e tyre ndërkombëtare janë vetëm 39 objekte në kërkim nga Shqipëria.

Ndonjëherë janë hedhur hije dyshimi edhe mbi shumë ekspedita arkeologjike që janë realizuar në të shkuarën....

Ekspeditat shkencore arkeologjike kanë procedurën e tyre rigoroze shkencore të dokumentimit. Nuk mund të hidhet fare hije dyshimi për to. Përvoja ka treguar se atje ku ka gërmime shkencore, nuk afrohen grabitësit klandestinë, sepse për ta arkeologët janë në një farë mënyre prania e shtetit.

Ç’duhet të bëhet për të parandaluar apo ulur ritmet e këtij fenomeni?

Ashtu siç doli nga diskutimet e konferencës, krijimi i një strukture e cila të koordinojë të gjithë informacionin është gjëja më emergjente që duhet bërë. Kjo do të shtonte efikasitetin e presionit që të gjitha strukturat e shtetit, përfshirë dhe pushtetin lokal, të mund të kontrollojnë më mirë territorin. Edhe fushata sensibilizuese ka ndikimin e vet. Nga përvojat që sollën specialistët e vendeve të tjera, edhe të flasësh për trashëgiminë kulturore, dëmtimin që shkaktohet nga trafikimi ka efekt, sado minimal. Pastaj, edukimi që në shkollë duhet të jetë baza. Kjo do të çonte në krijimin e qytetarëve të ndërgjegjshëm që në të ardhmen mund të jenë aleatë në denoncimin dhe parandalimin e trafikimit të veprave.

Horse Riding Expeditions in Albania [Lord Byron's Trail]

copyright Auron Expeditions

Auron Expeditions has been kind to give us some information about the Horse Riding Expedition they organized a few days ago in South Albania.

It was the first expedition organized for a group of Horse Riders interested in exploring the mountains of South Albania.

Participants from England, Scotland, New Zealand, France, and USA traveled with the group for ten days. Even though the trip was planned to follow the Trail of Lord Byron’s famous journey in 1809, they still had to charter new paths and explore new villages on the way. The trail took them through Glina Village up to Tepelene town, strolling along cleared paths along Vjose river, exploring ancient monasteries and castles. It was based on the diaries of John Hobhouse, the friend of Lord Byron who traveled with him to Albania and published his memories much later in his life. These notes are not widely known, but are by far the best description of places and people they visited and met in their journey.

This exclusive expedition was a great success and that is why they are organizing two more trips this September and October. Meanwhile, for smaller groups they will organize long weekend trips as well.

-

copyright Auron Expeditions

ANYONE INTERESTED ON THESE PROGRAMS PLEASE LET US KNOW OR 
CONTACT AURON EXPEDITIONS DIRECTLY AT:

AURON EXPEDITIONS

Rr. Butrinti Nr.14

Saranda, Albania

+355-69608-6280 direct | 248-564-5285 fax

http://www.auronexpeditions.com/
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Lufta kunder trafikut te paligjshem te pasurise kulturore ne Evropen Juglindore

FIGHTING ILLICIT TRAFFIC OF CULTURAL PROPERTY IN SOUTH-EAST EUROPE
:reaching out to the general public
via UNESCO
-

-



ACTION TO COMBATING TRAFFICKING IN CULTURAL PROPERTY

:a documentary on UNESCO's and its partner's activities

via UNESCO

-
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------